Vrijdag 9 juli:

Jeepsafari!!
Mell en ik kwamen elkaar op het balkon tegen met onze backpack. Samen worden we dadelijk opgehaald door Larry in zijn world's famous jeep. Alleen was Larry wat laat, waardoor ik met mijn kont begon te draaien. Als ik te veel tijd heb dan ga ik allerlei onnodige dingen bedenken die nog mee moeten. Een extra zaklamp, 3 keer je spullen checken etc. Toen ik Larry belde bleek dat ie in de file stond. ‘Ik ben binnen tien minuutjes daar skatje.'
Dat was niet helemaal waar, want Ruben en Ewald hebben ons uiteindelijk opgehaald. Vervolgens zijn we naar Larry thuis gereden en daar overgestapt in zijn jeep. Larry zelf was nog even onvindbaar. Toen hij een klein half uurtje later ‘thuis' kwam waren de tassen al overgeladen in de jeep en hebben we een rondleiding gekregen. Larry woont groot, zijn verzameling jeeps was indrukwekkend om te zien en de bloemkassen van zijn ouders ook. Voor een man zag zijn huis er erg opgeruimd uit. ‘Ik ben vaker in het bos dan thuis hoor', was zijn reactie.

De jeepsafari was de eerste keer dat ik in the world's famous jeep zat. Larry's jeep is 25 jaar oud en ooit een keer omgeslagen tijdens een andere jeepsafari waarbij de ruiten eruit zijn gesprongen. Zijn landcruiser ziet er gehavend uit, mankeert altijd wel wat maar rijdt wel nog (al is het op de onderdelen uit zijn jeepverzameling). Het geeft een geweldig gevoel daarmee de jungle in te trekken. Na een dik uur rijden kwamen we aan op ‘Ayo'. Op deze plek zouden we blijven overnachten alvorens we de savanne in zouden trekken. Julia en ik hebben geholpen met de lading tassen van de jeep te laden. De mannen hebben staan lachen toen Julia notabene in jurkje het dak op klom. Tijdens het ophangen van de hangmatten kregen we een tip van Ruben: Loop hier niet op blote voeten rond in het zand ok? Waarom zei hij niet, en deze tip was ook al snel iedereen vergeten. De rest van de middag stond alleen vissen als actief op het programma. Blijkbaar zaten er piranha's in de rivier, maar na een middag en avond vissen trokken we de conclusie dat het er waarschijnlijk maar 3 of 4 waren. Veel hangmatteren dus deze trip, en ik merkte aan mezelf dat ik mijn energie kwijt wilde. Deze energie heb ik benut door Ewald te helpen die uiteindelijk samen met mij 2 uur lang in de keuken heeft geploeterd. Op het menu stond saoto-soep, en tijdens het koken heb ik gezellig gekletst met hem. Na het eten was het donker, en dus tijd voor een nachtelijke duik in de rivier. Word je dan door een piranha gebeten dan ziet ten minste niemand het!
Na het baden zijn we met een groepje gaan wandelen. Vanaf ons kamp keek je namelijk uit op een brug die nog niet af was. Larry en Ewald stelden voor hierheen te lopen. Op slippers, die voor het eerst onhandig waren, zijn we gaan lopen. Na wat gezelschap van lokale honden en zo'n twee kilometer verder kwamen we aan op de doorbroken brug. Hier hebben we een hele poos gelegen en muziek geluisterd. Om het gesnurk niet te vergeten van Larry die in slaap was gevallen. Toen de meesten het te koud hadden zijn we teruggelopen. In het kamp was alles stil, op wat gesnurk na. In plaats van in de hangmat, ben ik op wat vliegtuigstoelen die bij het kamp hoorden in slaap gevallen. Het kampvuurtje hield me warm...

Hoewel ik als laatste ging slapen, werd ik ook weer als eerste wakker. Samen met de zon, die boven de rivier opkwam. Ik ben blijven liggen tot Ewald klaar was met het ontbijt. Hier heb ik trouwens weinig van gehad omdat ik een klein beetje ziekjes was. Na het ontbijt opnieuw baden in de rivier, en toen? Toen zijn Julia, ik en Marc op het dak geklommen van de jeep, klaar voor de safari! Ik moet toegeven, echt comfortabel is het niet. Maar het geeft wel een kik! Het geeft een vrij gevoel. Alle jungle liedjes die in ons opkwamen hebben we gezongen. Mede ook doordat de muziek in de jeep zelf niet te horen was voor ons. Marc verzachtte het uitwijken voor bomen voor ons, hij zat in het midden en bood zijn armen aan als rug en hoofdsteun. Op het moment dat ik van deze steun gebruik wilde maken, bleek dat hij zijn arm net had weggehaald. Ik wilde een boom ontwijken, terwijl Larry met volle vaart door een modderplas reed. Met volle vaart kwam ik met mijn nek tegen de dakrand. Dat deed even zeer....

Op de terugweg naar Ayo moesten we een stukje over een geasfalteerde weg. Juist hier knapte de band van Larry's jeep. Perfecte timing! Ruben met zijn mannen hebben staan sleutelen langs de highway van Suri, terwijl wij ramptoeristen tijd hadden genoeg foto's te maken.
Terug in het kamp is gekookt, gezwommen en geluierd. Tot het tijd inpakken was, het is altijd jammer als een trip ten einde loopt..

Op de terugweg had Mell mijn misselijkheid overgenomen, zij is op de achterbank in slaap gevallen...