Maandag 14 juni 2010

23.00 uur

Doordat ik laat thuis was van de trip, mijn tassen nog moest uitpakken en vluchtig kennis heb gemaakt met de nieuwe huisgenoten heb ik van een korte nachtrust genoten. De nieuwe huisgenoten komen heel aardig over. Het blijkt in totaal een groep van 20 personen te zijn die allen eerste jaars geneeskunde doen. Bij ons in huis wonen er nu 6, waarvan 4 heel graag bepaalde informatie aanhoren.
Op stage heb ik vrij veel gekletst met Mara. Vandaag was de eerste WK wedstrijd voetbal, dat ook hier groots aangepakt wordt. Degenen die vrij hebben zitten bij 't Vat op 2 grote schermen te kijken. Ikzelf moest werken en heb om 8.30 uur dus met een broodje bij de zaalarts in haar kantoortje gekeken. Samen me Mara en haar 4 co-assistentes die allen wel wat oranje aan hun kleren hadden verwerkt. Hierna ben ik langs Cheryl geweest om even bij te kletsen, vlak voor het weekend wilde ze weten waar ik heen ging, voor het geval er iets zou gebeuren. De schat is nog steeds even zorgzaam.
Wat de patiënten betreft kan ik zeggen dat ik verbaasd was een jongen terug te zien. Hij is al regelmatig flauw gevallen en ligt nu met vreemd gedrag terug op de afdeling. Mara is met zijn ouders in gesprek gegaan en hieruit is het een en ander gekomen, bovendien is de psychiater ingeschakeld. Er bleek meer aan de hand te zijn dat buiten onze macht viel.

Terug thuis heb ik eerst geprobeerd een huisgenootje wat huisregels uit te leggen. Hierna heb ik me even laten zien op skype, maar dit viel even zwaar. Ik vind het rot voor het thuisfront omdat ik het aan hen direct geuit heb, maar ik voelde me stiekem een beetje kwaad. Ik ben nu lekker los aan het komen en geniet met volle teugen van de activiteiten hier. Dat ik er ook mee geconfronteerd werd, dat ik al over de helft van mijn tijd zit. Ik had even het punt van balen, omdat ik al veel eerder me zo had moeten voelen. Iedereen is ontzettend lief geweest en vind het knap hoe ik de eerste maand heb volgehouden met alle tegenslag, maar vergeet niet dat hier ook tijd in is gaan zitten. Tijd die ik het liefst anders ingevuld had. Hier baalde ik even behoorlijk van.

Ruben is langs geweest voor de nieuwe huisgenootjes. Hij heeft informatie gegeven en er meteen 6 nieuwe klanten bij, en dat dankzij mij. Hierna heb ik wat foto's laten zien en wat verteld met een paar. Ten slotte heb ik 3 wasjes gedraaid en mijn hele was weer gedaan. Op het moment zit ik nog steeds te wachten tot Ruben belt om te gaan eten. Hij heeft het echter zo druk met de komende trips voor te bereiden, dat het mij te laat werd. Ik gok dat het dus morgen wordt. Kan ik meteen een paar nieuwe trips vastleggen!

Tot Dan!

Sanne.