Woensdag 9 juni 2010

Vandaag een en ander gedaan.
Op stage hebben we weer met het depressieve meisje gegeten, dit ging wederom niet goed. Ze is de laatste dagen nog moeilijker te motiveren dan anders. Bovendien doet ze pogingen tot het manipuleren van de verpleging. Omdat er verder (nog steeds) erg weinig te doen was zag het ernaar uit dat het een rustig dagje zou worden. (Dit was niet erg, het was namelijk erg warm weer.) Halverwege de dag liep ik op de gang weer een bekende tegen het lijf. Vorige maand heeft een meisje op de afdeling gelegen dat bekend is met een agressieve vorm kanker. Zij krijgt regelmatig chemo-kuren waarvoor ze dan tijdelijk wordt opgenomen. Vandaag kwam ze voor haar tweede kuur. Het is een sterk meisje, ondanks dat ze al veel heeft meegemaakt. Vandaag zag ik haar echter voor de eerste keer huilen, ze kwam gebroken over. Omdat ze eerst moest worden aangesloten aan de chemo, en haar ouders nog aanwezig waren hebben Mara en ik ons eerst nog even terug getrokken. Zij wist echter wel dat we haar nog wat afleiding zouden bieden verder op de dag. Rond de middag begon de warmte aandacht te vragen, ik voelde me niet lekker. Het zweet brak me uit en mijn voorhoofd gaf een heel drukkend gevoel. Ik ben gaan zitten en voelde me eventjes heel zwak. Toen ik mijn polsen nat had gemaakt en Mara me een glas ijskoud water had gegeven trok het langzaam bij. Zelfs de zaalarts vond het even de moeite bij me te kijken. Ik moest zoet sap drinken van d'r, dan steeg mijn suikerlevel weer een beetje. Dit laatste is absoluut waar, hoewel we het in Nederland niet gewend zijn, komen de meeste mensen hier aan van de vele vruchtensapjes die hier te vinden zijn. Toen het weer een beetje ging heb ik lang en gezellig geluncht met Mara. De rest van de middag hebben we spelletjes gespeeld met onze dappere meid die haar zoveelste chemo kreeg.

Na stage viel ik als een blok in slaap, om vervolgens badend in het zweet wakker te worden. Bah, wat was het warm.. Omdat ik de indruk kreeg dat ik koorts had heb ik meneer Tjon om zijn thermometer gevraagd. Mijn vermoeden klopte, ik had een kleine verhoging. Deze middag heb ik me dus rustig gehouden en wat verteld met Laura. ‘S avonds had ik afgesproken met Ruben en Eline om te gaan uit eten. Dit was gezellig, zo gezellig zelfs dat we 3 terrasjes hebben gepakt. Ik heb direct een planning kunnen maken voor de komende weekenden om op trip te gaan. Ruben vroeg of ik nog mee wilde naar Bigipan, back to basic en de Raleighvallen. Alledrie zal jullie waarschijnlijk niks zeggen, maar dit weekend staat in elk geval drie dagen ‘back to basic' op de planning. Dit houd de echte primitieve wereld in. Geen toilet, geen douche, slapen in een hangmat en zelf jagen op eten (misschien wel een kaaiman!). Ik ben zeer benieuwd, je moet alles eens geprobeerd hebben toch?

Liefs, Sanne.