Maandag 7 juni 2010

20.23 uur

Een geweldige stagedag! Eerst heb ik bij gekletst met Mara. Vervolgens was ik stomverbaasd om het depressieve meisje alleen te zien lopen. Ze was alert, en ondanks dat ze afgelopen donderdag nog sterk ondersteund werd hield ze nu enkel de hand van Mara vast. Ze is van haar bed naar de badkamer gelopen, vervolgens naar de tv en toen van het balkon naar de speelkamer. (Twee uitersten van de afdeling.) Het eten blijft echter een probleem, maar ik hoop dat ze door deze extra beweging snel een honger gevoel zal krijgen. (Ze is inmiddels ook sterk afgevallen, maar dan op een ongezonde manier natuurlijk.) In de speelkamer heeft ze schoolwerk gemaakt. Toen ze hiervandaan kwam zagen haar ouders haar voor de eerste keer weer lopen. Ze liep naar hen toe om ze een dikke ‘braza' te geven. Dit was niet alleen voor hen, maar stiekem ook voor Mara en mij een ontroerend moment. Mara en ik hebben afgesproken dat we haar donderdag verrassen door met haar en haar ouders naar het winkelcentrum te gaan. Ze doet echt haar best..

Tijdens het middageten heb ik wat nieuwe woorden geleerd en kwam ter sprake dat ik mijn haren ingevlochten wilde krijgen. Een zuster begon me direct pijn te doen. Toen ze klaar was had ik een vlechtje. ‘Dat was even om te testen, dan nu het echte werk. Heb je elastiekjes bij je?'; zei ze. Voor ik het wist had ik een hoofd vol vlechtjes, koppijn en een gratis face lift gekregen (weg met cosmetische chirurgie dus...). Omdat mijn haar heel glad is, en dus springt, heb ik op het moment hele gekke knotjes aan de uiteinden van mijn vlechtjes. Morgen na het slapen moet dit weg zijn.
Aan het einde van de dag kwamen twee kinderen met hetzelfde spookverhaal aanzetten. Ze hadden 's nachts een meneer met witte kleren en bloed op zijn mouw zien lopen op het balkon. We hebben hen gerust gesteld. Later vertelde Mara me dat ze dit verhaal al van meerdere kinderen gehoord had. Bizar!

Na stage is Mara eerst komen kijken naar de meegenomen spullen uit Nederland voor de afdeling. Ze was er dolblij mee. Wanneer haar kantoortje af is nemen we alles mee en gaan we beginnen met aankleden. Vandaag is haar kantoortje geverfd, het is enkel nog wachten op de meubels en dan kan ze erin! Ten slotte heb ik gezocht naar opdrachtjes om de kinderen met bedrust aan te kunnen bieden. Gekookt in de tussentijd, bij meneer Tjon toegekeken hoe hij aan het prutsen was aan zijn kookstel en mijn rug voor de zoveelste keer ingesmeerd gekregen met after sun. (Laura verzorgt het goed..) Oh ja, ik heb ook wat foto's van Matapica geplaatst, mooi he?

Liefs, Sanne.