Vrijdag 4 juni 2010

1.00 uur

Vandaag had ik ‘vrij'. Om 11.30 uur werd ik bezweet wakker. (Hoe langer je uitslaapt hoe klammer je wordt.) Na een douche ben ik de nodige wasjes gaan draaien En in die tussentijd heb ik toegekeken hoe Sanne en Mandy bezig waren hun koffer te pakken. Voor hen is dit officieel de laatste dag, morgen vliegen ze naar huis. Toen de was eindelijk klaar was en ophing , heb ik een taxi gebeld om mijn bestelling op te gaan nemen bij de kleermaker. Dit is gelukt! Donderdag mag ik het weer ophalen: ik ben benieuwd! Hierna ben ik naar ‘Tomahawk' gelopen om Laura gedag te zeggen. Zij loopt hier stage. Vervolgens ben ik richting de Burger King gelopen naar een zaakje waar ik laatst was geweest en iets moest navragen. Helaas waren ze al gesloten. Dan maar naar de laatste stop, al wist ik niet hoe ik moest lopen. Wat doe je dan: je spreekt de eerste de beste mevrouw aan en die legt het je beleefd uit. Vervolgens oppert ze om je even te brengen aangezien er regen in de lucht hangt, lief he? In de auto heeft ze aan een stuk door gekletst, ik kwam er niet eens tussen. Toch was ik blij dat ik droog zat en ze zo aardig was me even af te zetten. Nadat ik hier klaar was heb ik Jeff's taxi gebeld, de goede man kwam me zelf ophalen. Dat is leuk want Jeff zelf is altijd heel spontaan. Terug thuis was het te laat om Sanne en Mandy nog achterna te gaan in het zwembad. Over een klein anderhalf uur hadden zij hun afscheidsetentje namelijk al.

Dit afscheidsetentje was bij ‘Tapas'. (Een eettentje boven ‘'t Vat') Stefano, een vriend van de meiden, werkt hier. De tafel zat vol, zo'n 15 personen die van de nog grotere groep waren overgebleven en nog niet teruggekeerd waren richting Nederland. Ikzelf kende maar een enkeling, en eerlijk gezegd voelde ik me bij de meeste ook niet zo op mijn gemak. Het eten was heerlijk, Stefano bleef maar langskomen met hapjes. Hierna is de groep gesplitst. Ikzelf ben naar La Caff gegaan. Hier had ik met Ruben en Mara afgesproken, maar ik kon beiden echter niet vinden. Niquilio en wat anderen waren er wel, later voegde Mara en Ruben zich erbij. Het was ontzettend gezellig. Ik heb met Niquilio het hardste moeten lachen om zijn poging tot salsadansen. Hij deed het niet slecht, moet ik eerlijk toegeven. Tegen mijn zin ben ik toch wat vroeger naar huis gegaan omdat ik morgen op trip ga en geen zin in hoofdpijn heb door te weinig slaap. Niquilio is met me naar huis gelopen en toen ik net thuis was sms-te Ruben: ‘Slaap lekker, ik ben ook inmiddels thuis want morgen fris op trip!'.
Morgen staat 'Matapica' op de planning. Ik weet niet precies wat het inhoud, dat vertel ik jullie zodra ik terug ben!

Liefs, Sanne.