Donderdag 27 mei 2010
23.55 uur

Vandaag precies een maand geleden lag ik een beetje beteuterd in mijn bed. Niet wetend wat me de komende maanden te wachten stond. We zijn alweer een maand verder!

Mara was ziek vandaag. Omdat ze hier een erg strenge regeling hebben wat betreft ziekteverzuim was ze wel gewoon aanwezig. Zij heeft een gesprek gevoerd met een moeder die haar geraadpleegd heeft, terwijl ik een flink stuk ben opgeschoten op de laptop. Ik heb aan mijn reflectieverslag en beleidsplan gewerkt. Kan het nu gelukkig een beetje gaan inhalen.
Verder heb ik bij de wekelijkse artsbespreking gezeten. Omdat we 2 patiënten in de thuissituatie mee begeleiden was het nuttig dat we erbij waren. Verder waren 3 van de 4 kinderartsen, de hoofdzuster en 3 co-assistenten erbij. Het was interessant een keertje mee te maken. Elke nieuwe patiënt of ‘oude' waar vragen over zijn worden dan voorgelegd en de hoofd-kinderarts. (Deze beoordeelt ook de co-assistentes en zaalartsen die zich nog specialiseren.) Tijdens de lunch werd ik weer lastig gevallen. Dit is eigenlijk niet zo, maar inmiddels ervaar ik het wel zo. Pap smste dat de arts bij de GGD per se wilde dat ik de antistof voor rabiës alsnog kreeg, en wel vóór maandag. De inentingen die ik krijg is namelijk iets anders dan deze antistof. De antistof moet je gehad hebben als je al gebeten bent. Dat is bij mij dus het geval. Deze arts zou mij na stage nog bellen hoe ik daaraan kon komen. Weer wat om te regelen dus.

Na stage heeft die arts inderdaad gebeld. Ik kon ermee naar de Nederlandse Ambassade en als ze me daar niet konden helpen dan kon ik de reisverzekering bellen. Die zouden ervoor zorgen dat ik de antistof kreeg. De ambassade gaat net zoals alles hier om 15.00 uur dicht dus morgen weer een dag. Verder nog wat dingetjes geregeld en met Mandy ter afleiding film gekeken. Dat is altijd gezellig, zeker als je een thriller op hebt staan en zij hardop probeert te achterhalen wie de dader is. Hierna ben ik gaan uit eten met Anne. Anne is het meisje met wie ik afgelopen weekend op trip ben geweest. Anne heeft lekker gegeten, ik vond de ‘Gado Gado' iets minder geslaagd. Het was bovendien wel erg gezellig!! Toen ik als laatste terug naar huis werd gebracht door Delano hebben we een lang gesprek gehad. Delano is een taxichauffeur die wel vaker meegaat stappen met Sanne en Mandy. Een lieve leuke jongen.

Ten slotte heb ik nog wat mailtjes de deur uit gedaan. Een paar mensen hadden me namelijk gevraagd wat foto's door te sturen van Galibi. Nu ga ik slapen, en hopen dat het bij de ambassade morgen wat minder gedoe oplevert..!

Liefs, Sanne.