19 mei 2010

22.00 uur

Ik ben moe.

Vandaag was er niet zoveel bijzonders op stage. De gebruikelijke ochtend. Eerst iedereen gedag zeggen en dan naar het rottitentje om wat eten te halen. We hebben bij onze kunstenaar gezeten die heel luxe een eigen televisie in de kamer heeft. (Oprah ziet er nog altijd hetzelfde uit, lingo blijft gissen naar het goede woord en deal or no deal konden we niet afkijken omdat de co-assistente onze patient wilde spreken..) Dit is best even wennen aangezien de tv in huis kapot is. Van het stil zitten werd ik een beetje melig, Mara heeft gelachen met me. 's- Middags hebben we nog geschilderd, ik vind de disneytekeningen echt leuk worden! Ik heb nog niet verteld waarom het zo rustig was. Vandaag zijn veel patienten ontslagen, toen Mara en ik naar huis gingen lagen er nog maar 4 kinderen op de afdeling. Mara haar vriend kwam vandaag terug thuis. Ze is na stage meteen naar het vliegveld gereden om hem op te halen.

Terug thuis had ik een aantal dingen op de planning staan. Op stage heb ik een aantal keren geprobeerd Jennifer terug te sms-en, maar telkens als ik daarmee bezig was viel mijn nieuwe Surinaamse telefoon uit. Ook verzend hij de sms-jes gewoon niet. Irritant, ik moest dus terug met mijn garantiebon. Ook wilde ik langs de apotheek. Ik had met een co-assistente gepraat over de pilletjes die ik voorgeschreven heb gekregen. Zij heeft heel duidelijk uitgelegd waar het precies voor werkt (als het aan mij ligt is ze geslaagd) en een ander middeltje aangeraden waar ik minder moe van werd. Ook moest ik boodschappen doen. Ik kwam erachter dat de rest van de huisgenootjes op dolfijnentrip zouden gaan. Na hun plezier te hebben gewenst heb ik Jeffrey dan ook gebeld voor een taxi en er maar meteen werk van gemaakt dat ik een privé chauffeur wilde hebben.

Zo gezegd zo gedaan. Ik werd me toch opgehaald door een charmeur! Onderweg naar de eerste stop (het hoofdkantoor van TeleG) stond het liedje ‘Tuintje in mijn hart' op. ‘Aah joh, zing eens. Je hebt zo'n zachte keel, je kan vast heeeel mooi zingen..!' Ik moest direct aan de vele momenten in Nederland denken waarop ik te horen kreeg hoe vals ik wel niet krijs. Hij bleef doorgaan en aansporen om te zingen. Toen ik het onderwerp veranderde door te zeggen dat ik wel goed ben in tekenen, wilde hij meteen een zelfportret.
Gelukkig, daar was het hoofdkantoor (ik had niet zo'n behoefte aan te veel geklets.) Dit adres van TeleG bleek echter niet het goede, waardoor we ons gesprek voortzetten. Eenmaal wel bij de goede winkel heb ik een ander toestel gekregen. Dit klinkt alsof ik zo klaar was maar het heeft een hele poos geduurd. Dat kan ook niet anders als er nog 3 klanten tussendoor geholpen worden, alles op Surinaams tempo gaat en nog een girls-talk tussendoor wordt gehouden. Sergio (mijn chauffeur) stond nog braaf op me te wachten. Hij begon me al door te krijgen, niet doordrammen over zingen of tekenen maar wel interesse tonen. In de apotheek is het me gelukt een van de twee dingen die ik nodig had te halen: loratadine. Toen ben ik om de hoek bij de chinees tijgerbalsem met menthol gaan halen (je wilt niet weten wat allemaal goed is tegen die muggenbulten) en ten slotte naar de chinees. Weer een nieuw begrip. Deze chinees is namelijk geen kledingzaak of afhaalchinees, maar een supermarkt. Ik ben thuis afgezet met de nodige complimentjes van Sergio: ‘Ik wil je wel nog even zeggen dat ik je heeel mooi vind.'
Nou als dat mijn dag niet goed maakt!

Thuis heb ik alles meteen ingeruimd en aangezien ik toch alleen thuis was ben ik naar de computer gelopen (aparte manier van uitdrukken niet?). Met hulp van pap heb ik hier alle teksten op mijn manier aangepast. Hopelijk ben ik de huisgenootjes voldoende tegemoetgekomen.
Toevallig genoeg liepen Mandy en Marisha het internetcafe binnen toen ik wilde afsluiten. Mandy stelde voor vrijdag te gaan winkelen. Ik wil graag een hangmat kopen, zijzelf heeft samen met Sanne kleren laten maken met typisch Surinaamse print en mag dat vrijdag gaan ophalen. Leuk idee van haar!

We zijn met allen naar huis gelopen. Bij 't Vat kwamen Mandy en Marisha nog een aantal bekenden tegen. Terug thuis voelde ik mijn maag pas, ik had nog niks gehad. Mijn maag zit dus net vol en ik ga nu vlug mijn ogen toe doen. Morgen heb ik een dag alleen op stage. Mara heeft twee dagen verlof met haar vriend!

Kus, Sanne.