Donderdag 6 mei 2010

12.02 uur

Ik ben net terug van het boodschappen doen. Omdat Lauranaar stageis heb ikalleen de boodschappen gedaan. Als grote meid kan ik dat ook wel, maar toch heb ik Marloes gevraagd mee te helpen met sjouwen. We gaan namelijk met lege rugzakken als boodschappentas erheen, en komen vervolgens als een stel pakezels terug.
Had ik al verteld hoe je hier boodschappen doet? Je komt binnen in de supermarkt en ziet niets anders dan toonbanken. Achter elke toonbank kun je een product kopen van verschillende merken. Shampoo, tandpasta, kaas, snoep, wasmiddel, zeep, etc. Overal hebben ze een aparte toonbank voor. Je zegt welk merk je wil hebben en rekent dan direct af. Vervolgens moet je wachten tot iemand het bonnetje komt controleren en er een krabbel opzet om überhaupt de deur uit te kunnen. Dan krijg je alles in kleine zakjes mee. Je rugzak zit na het winkelen dus ook vol met zakjes en je zult je niet verbazen dat het veel tijd in beslag neemt. Er is hier geen sprake van ‘Ik rij wel EVEN langs de winkel'.
Over gisterenavond zit ik niet meer in hoor, vind jullie reacties zo lief. Maar als er eenmaal iets in mijn hoofd blijft steken schrijf ik dit het liefst van me af. Daarna ben ik het meestal ook kwijt. Heb echter wel het idee dat het soms zwaarder overkomt dan het bedoeld is. Ik ben nou eenmaal iemand die dingen even kwijt moet aan iets of iemand anders alvorens ik het een plekje kan geven. Verschil voor mij wel is dat iedereen het in dit geval kan meelezen.

23.00 uur

(Het typen gaat een beetje moeilijk aangezien ik een muggenbult op mijn duim heb.) De dolfijnentrip was in één woord cool! Alleen jammer dat we alleen dolfijnenvinnen in de verte hebben gezien. Na een wandeling naar de verzamelplek in een hevige regenbui hebben we onze reisgenoten getroffen. Vervolgens zijn we in een krakkemikkig bootje met 15 man en een reisgids gestapt. Zo'n anderhalf uur zijn we de Suriname rivier afgevaren tot het stuk waar de dolfijnen komen. Het bootje is toen stil gelegd en Mandy heeft in de harde stroming eerst een poging gedaan te zwemmen. Met een touw hing ze vast aan het bootje, ze vond het te gek. Zelf de vele pogingen om terug te kunnen in het bootje vond ze cool, al ging dit erg moeizaam! Toen we eenmaal door hadden dat de dolfijnen zich het meest lieten zien als we stil waren, zagen we ze in de verte al zwemmen. (Ik heb geprobeerd foto's te maken, dit is helaas niet gelukt..) Op het bootje kreeg ik even een moment van complete rust. Je hoort niks, op het feluit van de dolfijnen na en alles om je heen is water en natuur. Dichterbij kwam flipper helaas niet, dus zijn we een stukje verder gevaren. Intussen werd ik een klein beetje zeeziek van het vele ‘waggelen', de frisse lucht doet dan goed. Ik heb veel foto's gemaakt en was blij dat ik een extra batterij van Wilma heb geleend. Na een tijdje nog steeds geen dolfijn van dichtbij gespot te hebben moesten de meeste van de dames plassen. De reisgids is aan wal gegaan op een mooi plekje. Aan de waterkant liepen overal kleine rode krabbetjes, in de klei hadden ze holletjes gegraven. Hoe plas je als je op trip bent? Voor mij was dit de eerste ervaring geweest. Verwacht geen wc, die krijg je niet. Met alle dames zoek je een mooi plekje in de struiken uit, broek omlaag, op de hurkjes en plassen maar. (Dit was een leuk fotomoment geweest!)

Na nog een paar kiekjes te hebben genomen zijn we terug gegaan richting de haven van Paramaribo. Dit stuk heb ik lekker op het dak van het bootje gelegen en kennis gemaakt met Susanne, aardige meid. (Ze loopt samen bij Mandy en Sanne stage op de kraamafdeling.) We hebben afgesproken zondag met ons allen een rondleiding te doen bij ‘Fort Zeelandia'.

Eenmaal thuis was ik doodmoe. Ik ben echter niet gaan liggen, dan zou ik vannacht niet slapen en morgen moet ik weer om 06.00 uur op voor stage. Ik heb Laura, die niet meewas de foto's laten zien. Vervolgens gekookt en toen de rest eenmaal knock out op bed lag heb ik de tijd genomen mijn kamer helemaal te ordenen. Al mijn spulletjes hebben nu een vast plekje, ik hoop dan ook dat de rotzooi wat minder zal worden. Op het moment zit ik foto's te uploaden. Marloes zit naast me aan tafel en gok eens: het is gelukt met wat foto's! Net heb ik met Marloes nog 2 kakkerlakken gevangen, hoop dat Marloes morgen weer stem heeft. Omdat ik vind dat ik mijn nachtrust wel verdient heb ga ik afsluiten.

Tot morgen!

Sanne.