Sanne89.reismee.nl

Day 7

Dinsdag 4 mei 2010

18.01 uur

Nu precies een week hier. Het voelt langer hoor, maar er is ook zoveel gebeurd in die tijd. Ik zit nu op het balkon en het heeft de hele dag geregend. Heerlijk, het is eindelijk wat afgekoeld. Vanochtend had ik weer wat moeite met opstaan, voor de verandering de klamboe eens gebruikt trouwens. Bepakt en bezakt met laptop en al begonnen met lopen, maar halverwege kwam ik erachter dat ik mijn eten vergeten was. Ik de laptop bij Marloes in de handen gedrukt en terug gelopen. Eenmaal in het ziekenhuis was ik nog de eerste. Toen ben ik eerst even langs de kindjes geweest. Vervolgens hebben Mara en ik weer bij de overdracht van de zusters gestaan. Omdat we er beiden niks van verstonden zijn we maar naar de rotti zaak gelopen. Ik heb het vermoeden dat dit vaste prik wordt. De rotti met aardappel was lekker maar smaakte sterk naar kerrie. Hierna hebben we de bijzonderheden tijdens de overdracht maar doorgelezen en is Mara op controle bij de dokter geweest. Ik ben begonnen met typen. Eenmaal terug heeft ze het doorgelezen en het wat van feedback voorzien. Toen kreeg ik opeens te horen dat we een veilig plekje moesten vinden voor mijn gerief, aangezien ik kans liep dat men het bij de zusterspost zou jatten. We hebben het dus in een of ander opslagkamertje bij de speeljuf gezet. Nadat we de verf hadden gepaktdeed ze helaas moeilijk. We zijn begonnen met muurbeschilderingen op de zuigelingenafdeling. Ik vind het jammer dat ik nog steeds moeite heb foto's te plaatsen, maar ik zal het blijven proberen. Tijdens het verven ging de tijd gelukkig wel wat sneller.
Rond een uur of één ben ik gaan eten. Naja, het eten gaan halen en laten staan. Het bestond uit rijst met witte bonen. Daarbovenop lag een uitgedroogd kippenboutje. Halverwege kwam een meisje naast me zitten uit België, haar had ik gisteren ook gezien. Uiteindelijk bestond mijn lunch uit 2 bananen. Omdat we nog maar een uurtje hoefde en Mara aan een auto van cars bezig was te schilderen, heb ik wat ‘geknoeveld' met de kindertjes. Ik ben pas twee dagen hier maar heb al een favoriet hoor! Een heerlijk ventje met kroes vlechtjes op zijn hoofd. Hij is ander half en gedraagt zich ook echt naar die leeftijd. Helaas mag hij morgen naar huis..

Eenmaal thuis afgezet (wat heb ik het toch goed geregeld), heb ik wederom een poging gedaan de was te doen. Alles was nat, zelfs ik! Onhandig ben ik naar beneden gestrompeld met mijn natte kleren die ik onder de douche had gewassen. De vloer was meteen gedweild. Voor het eerst heb ik de wasmachine toch gebruikt, en wel om te centrifugeren. Toen ik de was ophing trok ik deze conclusie: je krijgt hier niks schoon. Ik heb me voorgenomen om mijn ondergoed en handdoeken de volgende keer toch maar eens met de wasmachine te proberen.
Hierna ben ik naar Zus&Zo gelopen. Je weet wel, dat zaakje waar je kunt uitgaan, eten, drinken, tours kunt boeken en waar een souvenirs winkeltje ligt. Ik ging voor het laatste, ik had leuke portemonnees zien liggen die goed pasten in dat tasje wat ik voor hier gekocht had. Veel te lang ben ik daar gebleven, maargoed ik heb ook wat laten wegleggen om naar Nederland op te kunnen sturen. Hoe moet ik alleen nog even uitvissen! Op de terugweg kreeg ik het even benauwd, dit keer eens niet van de warmte. Er kwam een man naast me rijden. ‘pssst, hee! Je woont zeker niet ver he, wil je een lift mooi meisje..?' Blegh, ik heb hem genegeerd en hij is weggereden. Maar toen ik de hoek om kwam, mijn straat in liep en nog maar 100 meter hoefde was ie omgedraaid en kwam ie weer naast me rijden. ‘Joehoe, meisje, wil je een lift, wacht ik stop wel voor je, stap toch in joh!'. Hij parkeerde net zo dat ik gedwongen was langs hem te lopen. Uiteindelijk reed hij weer weg. Voornamelijk ook omdat ik mijn sleutel had uitgehaald en reeds bij de poort was. Ik meneer Tsjon hierover verteld en hij legde het duidelijk uit. Helaas zijn er genoeg Nederlandse stagiaires die dit hebben doen ontstaan. Zij lieten zich gemakkelijk vangen. Mannen hier denken inmiddels dat alle Nederlandse meisjes zo zijn. Zo lang ik kortaf bleef, het afwimpelde,er niet op inging of hen negeerde zou er niks gebeuren. Dan zouden ze dat respecteren. Overdag, het blijft niet veilig 's avonds alleen te lopen.

Toen ik de berichtjes op de site las werd ik even ontroerd door Anke haar berichtje. Met mams en paps heb ik heel even geskyped. Met Stevie gisterenavond. Dat gesprek was lang en toch is er niks besproken.. Ik zie nu trouwens dat Miriam mij op skype ook heeft gevonden. Kan ik nog meer ‘hoog hollands' gaan oefenen. Hoe is het trouwens met Jess, heb al ff geen berichtje meer gehad. Druk op het werk.? De rest wil ik bedanken voor de berichtjes. Het doet me goed dat ze ook echt gelezen worden!


Vanavond ga ik waarschijnlijk naar een of ander karaoke tentje. Dina ging erheen en Laura en ik gaan mee. Ben benieuwd, laat jullie weten hoe het was. Maar dat ik vals zing dat weten jullie!

23.00 uur

Ik heb net mijn eerste kakkerlak gevangen! Omdat de karaoke tochniet doorgaat vanavond zijn Laura en ik gaan eten bij Zus en Zo. Marloes en Dina zitten hier al 2,5 maand. Zij hebben nog 3 weken te gaan en je merkt aan alles dat ze echt aan het aftellen zijn. Dat vind ikjammer, want dat werkt ontzettend demotiverend voor nieuwe mensen zoals Laura en ikzelf. Bij Zus en Zo was het gezellig en ik heb heerlijk gegeten. Omdat ik Laura nog niet goed ken is het wel gek direct met haar te gaan eten. Maar tijdens het eten is er veel besproken! Toen we thuis kwamen zag ik een kakkerlak rond dwarrelen, gelukkig liet meneer Tsjon ons meteen binnen de poort. Met hem hebben we nog even gezeten en verteld. Hij weet ons erg veel te vertellen over dit land, het is dan ook een plezier ernaar te luisteren. We hebben zijn honden gezien en ook zijn schilpadden, papaya gegeten en de afspraak gemaakt dat hij nog eens Surinaams met ons zou gaan koken. (Meneer Tsjon heeft een broodjeszaak gehad vroeger, naar het schijnt kan ie ontzettend lekker koken.)

Toen we naar boven gingen en we het licht van de keuken aandeden liep er een kakkerlak over het aanrecht. Dit gebeurt vaker hier. Ze komen op het eten af en aangezien er twee velden in de buurt zijn bij ons, die niet worden bijgehouden krijg je dat. Laura heeft staan schreeuwen en hem in de gaten gehouden. Dat was makkelijk voor mij want dan kon ik de spray pakken. Een kakkerlak mag je nooit doodstampen trouwens, dan verspreid ie eitjes en na een paar weken komen de eitjes uit. Altijd sprayen, een bakje erover en de dag erna de dode kakkerlak opruimen. Dit laatste is een taak voor morgen dus!

Sanne.

Reacties

Reacties

Katja

Oeh spannend, een kakkerlak doodmaken, zou mij al niet lukken, ik denk dat ik dezelfde reactie als Laura zou hebben...

Malou

Iell kakkerlak ja haha..
Ik heb even de paar dagen bijgelezen, die ik nog niet gelezen had.. Echt leuk om te doen:)

Lijkt me ook eng zo'n man die naast je komt rijden, blegh! Niet reageren is makkelijk gezegd..

En dat wassen. Je kunt het bijna niet voorstellen hè.
Leuk dat je al met van alles bezig met voor de kinderen enzo, echt goed!

Nu ga ik weer lekker wachten op je nieuwe verslagje:)

xxx Malou

Sjtiefke

Ja lekker... die kakkerlakken.....
Fijn dat we "niks" besproken hebben....:(:(:(:(:P.. het was toch echt tot half 3 's nachts....

Hahaha...

Leuke indruk van Nederlandse stagiaires... hebben wij dat in Nederland niet andersom?:P

Och ja...

Veel plezier en we spreken elkaar snel weer...

Groetjes, dikke kus
Stevie

Nicole Sugijanto

Hey Sanne, wat leuk om je verhalen te lezen. Je kunt het beter zo warm hebben als hier in de kou. Ik heb vandaag de winterjas weer aangehad!!!! Te benauwd is ook niet fijn dat klopt ook wel. Zo te lezen krijg je de tijd toch wel om je moet maar alles rustig aandoen net zoals de lokale bevolking dat doet. Ik zal je verhalen blijven lezen. Veel plezier.
Groetjes Nicole Sugijanto

Brigitte

Hallo lieve Sanne,

Wat maak jij veel mee zeg. Ik heb een paar dagen niet gekeken en dan kan je wel lekker veel lezen in 1 keer. Die kakkerlakken: bah. En wat die kerels betreft: gewoon negeren. Maar het is toch niet prettig om zo aangesproken te worden hoor!
Wat zijn wij dan verwend he, wat betreft de ziekenhuizen. Ik zal kijken wat ik nog allemaal heb voor de kinderen.
Lieve Sanne, ik vind het heel leuk dat je iedereen zo op de hoogte houdt. Blijven doen he!
Dikke kus van mij

jess

he sanne,

met mij is het goed .
ik heb wel geen bericht meer gestuurd hier maar heb elke dag je verslag gelezen.
het gaat allemaal goed met je dus houden zo!!!
geniet maar van de korte tijd die je er bent want voor je het weet is het alweer voorbij net zo als het nu lijkt dat je daar al veel langer bent en het om gedraaide is ook waar als je weer hier bent lijkt het daar al weer zolang geleden!

laat het maar allemaal op je af komen!!
groetjes xx Jess

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!