Hallo Iedereen!

Het aftellen is begonnen!
Gisterenhad ik nog precies één week te gaan voor de grote reis. 's Ochtends ben ik de laatste spulletjes gaan halen, een muskietennet en de malariatabletten. (Dechocolade die de correspondente had besteld moet ik wel nog inkopen.)
Verder ligt er al een hoop klaar om ingepakt te worden:kleding, schoenen, medicatie, kleurboekjes voor de afdeling, toilettas etc. Het inpakken op zich wordt mijn eerste uitdaging, hoe krijg je alles een beetje degelijk inde koffer..

Ik vind van mezelf dat iker noglang'cool' onder ben gebleven.Ik heb het met veel mensen over deze gebeurtenis gehad, dat is prima natuurlijk zolang het maar niet te lang duurde. Want dan begon ergensiets te kriebelen wat op zenuwen lijkt.

Deze laatste week ontkom ik daar helaas niet aan. Overal waar ik komwordt me gevraagd of de koffer al klaar is, wanneer ik nou ook alweer ga, hoelang, waarheen, wat te doen etc etc. Dit is leuk: want het toont een heleboel belangstelling van mensen om mij heen. Helaas resulteert het ook in een hogere portie zenuwen. 30 Keer plassen per dag, kramp, brok in je keel, diarree en moeite met eten. (En toch had ik het nóg erger verwacht.)
Vanuit Suriname zijn ze trouwens ontzettend lief. Elke mail die ik van hen ontvang, word ik gerustgesteld en krijg ik steeds meer zin om te gaan! De zenuwen waar ik het over heb zijn dan ook echt zenuwen naar het onbekende. Ik denk dat iedereen wel bepaalde angsten heeft wanneer hij of zij zoiets onderneemt..

Gisteren heb ikde eerste ronde afscheidsbezoekjes gedaan. Ik word overal zo hartelijk ontvangen, je wilt er bijna voor thuis blijven! Bovendien doet het medeugd te weten dat jullie me allemaal volgen via deze site. Dat mensen zo geïnteresseerd waren had ik nooit gedacht. Er zijn zelfs mensen die vragen me wat mijn nieuwe adres wordt, zodat ze een kaartje kunnen sturen. Voor diegenen: Sommeldijckstraat 38 Paramaribo. (Postcodes kennen ze niet in Suriname.)
Eenmaal daar is het ook de bedoeling dat ik nog een prepaidkaart voor mijn mobiel aanschaf. Tegen de tijd dat het zo ver is zal ik mijn nieuwe telefoonnummer hier ook even plaatsen. Verder heb ik afgelopen maandag mijn laptop weggebracht. Typisch, de laatste week doet hij een beetje raar en ik vertrouw het dan niet om hem zo mee te nemen. Ik hoop dat ze me morgen bellen erover!
Deze heleweek probeer ik zo vol mogelijk te plannen nog. Afleiding is goed tegen zenuwen. Vandaag heb ik heerlijk geknutseld met de kidsbijmijn tweede thuisbasis Buchten. Morgenvroeg heb ik eerst nog een gesprek en 's middags staat de kapster en nog wat bezoekjes op de planning. Vrijdagavond komen een paar vrienden over en zaterdag uit eten. Zondag laat ik mijn dansles gewoon doorgaan en ik zal me nog maar even laten zien bij wat familieleden. Verder kom ik hier en daar nog wel mensen tegen.Dinsdagochtend om 08.45 uur vlieg ik dan richting de zon.

Omdat ik het belangrijk vind dat ik ook echt iets te melden heb, vermoed ik dat mijn eerst volgende berichtje vanuit Paramaribo zal zijn. Voor die tijd is het zaak mijn zenuwen een beetje onder controle te houden...
Tot ziens, skype, mails, msn's of bels.

Wordt vervolgd!