Degene die dit het meest aangaan weten er allang vanaf. Maar om iedereen toch op de hoogte te stellen én te houden, heb ik mezelf voorgenomen een paar blogs te schrijven over dit avontuur. Op deze manier kan ik mijn verhaal kwijt en kunnen jullie direct lezen wat mij op dit moment bezighoud.
De meest belangrijke zin in deze hele blog zal waarschijnlijk zijn: Ik ga dus stage lopen in Suriname!
Maar om tot die conclusie te komen is heel wat inspanning aan vooraf gegaan.

Tot twee keer toe zou ik samen met iemand gaan maar helaas hebben beiden het op het laatste moment laten afweten. Dit betekent dat ik de reis naar Paramaribo dus alleen zal maken en ook alleen zal beginnen in het ziekenhuis op de kinderafdeling. Vanuit mijn opleiding Social Work kan ik zo de kindertjes voorbereiden op de operaties en de activiteiten organiseren in de speelkamer van de afdeling.

Als je kijkt naar mijn voorbereiding ga je al gauw een jaar terug.
Het begint bij de twijfel ja of nee wanneer je de kans vanuit je opleiding krijgt om dit te doen. Omdat ik altijd heb gezegd deze kans te willen grijpen, ik ergens toch wel een avonturier ben en het idee maar niet uit mijn hoofd kreeg heb ik besloten dit door te zetten. Dan stap je binnen bij het stagebureau van je opleiding en krijg je niet meer dan een telefoonnummer, een naam en een mailadres. Vervolgstap is om een lange uitgebreide mail waarin je erg veel informatie opvraagt naar mw. Chee te sturen. (Mw. Chee is de contactpersoon dat school mij heeft doorgegeven.)
Lange tijd hoor je niets (het is en blijft Surinaamse gewoonte). Je staat er niet meer bij stil en legt het tijdig even naast je neer, tot er dit mailtje in je mailbox verschijnt: 'Sanne, sorry voor de verlate reactie. Verdere informatie stuur ik je spoedig door, maar ik wil je via deze weg bevestigen dat wij akkoord gaan met de stage. Je bent welkom in het St. Vincentiusziekenhuis te Paramaribo.'
Wow! Op dat moment ben je opgelucht reactie te krijgen, maar dringt nog niet tot je door dat dit het begin is van een hele grote verandering.

Dan volgt een reeks mailtjes over en weer waarin je maar geringe informatie weet te bemachtigen. In de tussentijd kom ik erachter dat twee vriendinnen van mijn studie precies dezelfde stage gaan doen. Zij zullen dit doen in de eerste periode van hun stagejaar, ik in de laatste periode van mijn stagejaar. Met hen heb ik veel gebeld, gesmst en toen ze eenmaal daar waren van september tot en met december heb ik hun avonturen kunnen volgen via hun site. Dit heeft mij een indruk gegeven van het leven daar. Vanaf dit moment ga je ook voorzichtig mensen uit je omgeving op de hoogte stellen. Ik zal hier niet teveel over uitwijden, de reacties hierop waren enorm variërend. De meeste waren gelukkig positief!

Inmiddels is het bijna geregeld. Het zal je verbazen te weten wat er bij zo'n reis allemaal komt kijken. Inentingen, visum, stageplek, verblijfplaats, vervoer, verandering van studiegegevens etc. etc. Alles hangt ook met elkaar samen, wat betekent dat je overal tegelijk aan moet denken. Dit is bijna onmogelijk. We hebben afgelopen week problemen gehad met het consulaat in verband met het visum. Lang verhaal, maar het komt erop neer dat de regeltjes zo waren vastgelegd dat ik mijn ticket en vertrekdatum heb moeten wijzigen. Ik kan nog andere voorbeelden geven maar laat het hierbij. Het belangrijkste is dat mijzelf het hele verhaal duidelijk is.
Mijn eerste reeks inentingen heb ik trouwens gehad. Dit waren de hepatitis a+b spuit, DTP, buiktyfus en de mantoux test. Volgende maand krijg ik de hepatitis a+b nog eens en de gele koorts. Ik hoop dat ik dan wel tegen de vloeistof van de hepatitis kan!
Wat mijn verblijf betreft is alles geregeld. Ik krijg in een studentenhuis voor Nederlandse studenten een eenpersoonskamer bij een heel lief oud gezin. Ook het vervoer van het vliegveld tot het huis is geregeld.
Sinds vorige week staat ook de data van vertrek en thuiskomst vast! Dinsdag 27 april vlieg ik richting de zon.. 24 Juli keer ik terug huiswaarts.
Omdat ik het avontuurlijke uit mijn vaders genen heb, was de optelsom voor hem snel gemaakt om van de gelegenheid gebruik te maken mij in Suriname te komen bezoeken. Hij zal 13 juli overvliegen en samen komen we terug naar huis. Wat we in die tijd allemaal gaan bezichtigen en beleven weten we nu nog niet. Wel willen we een excursie naar de jungle gaan doen. Wordt vervolgd dus!!

Het is dus erg spannend allemaal! Ook al weet ik ongeveer wat me staat te wachten. (Zowel positieve als negatieve dingen.) Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik momenteel nog niet helemaal besef dat dit alles al over 8 weken zal gebeuren. Het is voor mij dus een jaar vol verandering, nu al! En dat is spannend, maar ergens ook heel leuk!

Te be continued!!