Woensdag 30 juni 2010

Feest: Mam is vandaag 50 geworden!!

Buiten dat was vandaag ook mijn laatste stagedag. Ik was alleen want Mara had vrij. Vandaag heb ik dan ook gedaan alsof ik morgen weer gewoon terug kom werken, enige uitzondering was dat ik bijna de liefste zusters nog even een knuffel heb gegeven. Volgende week ga ik nog een keertje langs om afscheid te nemen en wat lekkers te brengen.

Omdat ik graag nog even op skype wilde ben ik eerder weg gemogen van de hoofdzuster. Toen ik me aanmeldde zaten ze thuis net te eten. Hoewel mam niet graag in the picture staat, is haar verjaardag geloof ik wel geslaagd. Alle cadeaus zijn bezorgd en ze klonk enthousiast.

Ikzelf heb het nog steeds veels te druk, ik begin het zelfs te merken aan mijn lichaam. Afgelopen weekend kreeg ik al een paar keer de vraag of er iets was wat me dwars zat. Nee hoor, hoezo? Nou ik zag er anders uit, feit is wel dat ik moe ben. En hoewel ik me had voorgenomen twee uurtjes te slapen voor het feest van ‘lustig' begint, is dat niet gelukt. Yael en ik zouden even de stad ingaan voor een bos bloemen, een pangi (omslagdoek) en een kappersafspraak. We stapten in de taxi, en anderhalf uur later waren we één straat verder. Niemand weet wat er vandaag aan de hand is, maar heel de stad staat potdicht. Na wat slechte zin van zowel de taxichauffeur als Yael en mij, zijn we weer thuis gebracht. Omdat een bloemetje wel noodzakelijk was en de kapper eigenlijk ook, zijn we gaan lopen. Voor Hanna hebben we een bloemetje gekocht, en ikzelf ben op de laatste 5 minuten voor de kapper sloot geknipt.
Om 18.00 uur waren we thuis, en voor een uurtje later hadden we een taxi besteld om ons naar Hanna te brengen. Hanna is de masseuse die we in de therme hebben leren kennen. Zij woont vlak bij white beach, waar het feest zich vanavond zal afspelen. Omdat het zo goed klikte had ze ons uitgenodigd eerst bij haar te gaan eten, alvorens we naar ‘lustig' gingen. Lief, dus dat vonden we een bloemetje waard. Opgedoft en te laat kwamen we aan bij Hanna, de taxi chauffeur had een klein beetje moeite met haar adres. Met open armen werden we ontvangen terwijl de BBQ al aanstond. Hanna is een lieve openhartige mevrouw, die veels te veel gekookt had. Terwijl saoto soep normaal als hoofdgerecht wordt geserveerd, was dit in ons het geval het voorgerecht. Ik heb ook zoute vis geproefd dat hier veelal op het brood wordt gegeten. ‘El faya!' Mijn hele mond stond in brand. Ik houd van pittig eten, maar pittig heeft hier in Suriname een geheel andere betekenis. Ons hoofdgerecht was bami, met kip van de BBQ. Het was heerlijk maar veel te veel. Tot 23.30 uur hebben we nog zitten kletsen. Het blijkt dat dit gezin veel talenten heeft, ze kunnen goed zingen, lekker koken, zijn vriendelijk, kunnen dansen en bovendien erg lekker masseren. Er is afgesproken deze afspraak nog eens te herhalen, toen zijn we door haar buurman naar het feest gebracht. Het was druk!! Zo druk dat je niet echt een goede indruk kon opdoen van white beach zelf. Er waren een stuk of 6 podia met elk een andere soort muziek. Tussendoor waren lodges met hangmatten en bars waar je het nodige drinken kon krijgen. Zelf zijn we blijven plakken bij het eerste, en beste podium. Ruben, Larry, Mark, en Randy stonden hier ook. Bij hen zijn we blijven plakken en voor Julia en mij was dit al snel ons meeting point voor het geval we elkaar kwijt raakten. Ik heb gewandeld, ik heb gedanst en ik heb verteld. Tot 05.00 uur in de ochtend wel te verstaan, toen vonden we het wel tijd huiswaarts te keren. Omdat we de buurman van Hanna al een tijdje kwijt waren hebben we Ruben gebeld. Die zat al op de terugweg maar was zo lief zich om te draaien om ons nog op te pikken. Toen het licht werd viel ik in slaap....